Eerste eigen woning

Eindelijk, het was zover. Ik zou op mezelf gaan wonen. Ik had het nog goed bij mijn ouders, maar op een gegeven moment krijg je gewoon een enorme drang het huis uit te gaan en je eigen leven op te bouwen. Het heeft wel even geduurd, voordat ik iets vond. De huizenmarkt is op het moment voor zowat iedereen een ramp. Huizen zijn niet meer te betalen en als huurder kan je ook nergens iets betaalbaars vinden. Ik had het grote geluk dat een nichtje van me op een gegeven moment ging samenwonen en zij mij wilde voorstellen aan haar huisbazin. Op die manier werden er altijd in dat huis nieuwe huisgenoten geworven. Geen hospiteerborrel, want iedereen heeft zijn eigen studiootje. Dus ik had zelfs de luxe dat ik geen keuken en sanitair hoefde te delen! Het was wel duur, maar ik kon huursubsidie aanvragen. Daarnaast heb ik een bijbaantje in een restaurant en krijg ik studiefinanciering, dus daarmee ga ik het redden. Ik moet natuurlijk wel zuinig leven, maar dat geldt voor veel studenten. Samen met mijn ouders kocht ik de spullen die ik nodig had voor mijn interieur. Ze wilden me graag de helft cadeau doen om me een eindje op weg te helpen, dus daar was ik erg blij mee.

Begin

We richten mijn studiootje in en ik kookte die avond voor het eerst in mijn eigen keuken een gerecht voor mijn ouders. Toen ze naar huis gingen, was dat wel even een raar gevoel. Nu moest ik in mijn eentje mijn huishouden doen en mijn leven vorm gaan geven. Ik voelde me even alleen, maar al snel werd ik overspoeld met trots en blijdschap. Mijn volwassen leven was nu echt begonnen! Het duurde even voordat ik in slaap viel die avond. De volgende dag had ik college, waarna ik naar de universiteitsbibliotheek ging om een aantal opdrachten voor te bereiden. Ik ben het gewend voornamelijk daar te studeren in plaats van thuis. Ik vind het fijn thuis echt thuis te kunnen zijn en niet nog van alles te moeten doen. Het lukt natuurlijk niet altijd, maar ik merk wel dat het voor mij het beste werkt. Eenmaal thuis kookte ik voor mezelf een simpel hapje en ging ik tv-kijken. Een heerlijk avondje voor mezelf!

De goede kiezen

Dat liep wel een beetje anders. Die heerlijkheid dan. Want het signaal van mijn tv bleek niet helemaal goed te zijn. Zo kon ik niet echt lekker tv-kijken. Ik belde met mijn provider en na wat dingen langsgelopen te hebben, bleek ik niet de goede coax kabel te hebben. Hij was te dun, waardoor hij een mindere afscherming had en de signalen minder goed binnen kunnen komen. In de winkel was ik gewoon het lijstje langsgelopen, had de producten gepakt die ik nodig had en in mijn karretje gestopt. Ik dacht, een simpele kabel zal vast wel voldoen, maar helaas. Dus bestelde ik die avond meteen online een dikkere kabel die minimaal 900 megahertz kon doorlaten. Op de website stond dat de COAX kabel van het merk Hirschmann het beste was voor tv-kijken, omdat deze het Kabelkeur keurmerk hadden, waardoor je weet dat ze van goede kwaliteit zijn. Binnenkort zal ik dan eindelijk in mijn eigen woning van een fijn tv-avondje kunnen genieten!