Fietsvrienden

Sinds een paar jaar maak ik deel uit van een fietsgroepje. Het is wat lukraak ontstaan. Twee vrienden zijn met elkaar gaan fietsen en af en toe kwam er iemand bij. Zo vroeg een collega van mij of ik zin had een keer mee te fietsen, toen ik vertelde dat ik met regelmaat mijn racefiets pakte en een rit maakte. We zijn nu met zijn achten en goed op elkaar ingespeeld. We houden ons aan de regels die we met elkaar hebben afgesproken, zoals het tempo waarin we willen fietsen, dat we altijd één sprint per rit maken, we om beurten de koppositie op ons nemen en op elkaar wachten als er iemand een lekke band heeft. Dat soort dingen zijn toch wel belangrijk om alles soepel te laten verlopen. Daarnaast maak ik zelf ook weleens tochtjes, omdat het voor mij de ideale manier is mijn hoofd even leeg te maken. Maar samen fietsen werkt toch ook erg stimulerend. De nadruk ligt dan op het op peil houden van de conditie en daarnaast ook de gezelligheid.

Next level

Twee jaar geleden hadden we het na een van onze ritten erover dat we het leuk zouden vinden een keer in een andere omgeving te rijden. Bijvoorbeeld in de Alpen in Frankrijk of de Dolomieten in Italië. We hadden zin onszelf eens uit te dagen en bergen te beklimmen. Het was natuurlijk even kijken wanneer iedereen zou kunnen en uiteindelijk zouden we in het voorjaar daarop naar de Dolomieten gaan. Vanwege onze onervarenheid met het fietsen in het buitenland en dus andere wegen en landschappen, kozen we ervoor een pakketreis te boeken waarbij we onder professionele begeleiding de routes zouden afleggen. Alles was super goed geregeld. Bij het hotel was een veilige fietsenstalling aanwezig en we konden er lekker eten. We hebben heel afwisselende routes gereden door het mooie berglandschap. Tijdens die vakantie hebben we elkaar goed leren kennen.

Goede gesprekken

Zodra je meer tijd voor elkaar hebt, ontstaan vanzelf de goede gesprekken. Over het algemeen gingen we vrij op tijd naar bed om weer op te laden voor de volgende fietsdag. Maar een paar avonden is het wat later geworden en dat waren de momenten die de vakantie echt top maakten. Er ontstonden gesprekken over onze jeugd, over wat we belangrijk vonden en waar we mee geworsteld hebben. Zo bleek bij een van de mannen een grote transitie gaande in het bedrijf waar hij werkte. Hij had te horen gekregen dat hij zou worden ontslagen. Een ander vertelde dat hij er toch wel erg van baalde dat hij kaal was. Hij had eindelijk de knoop doorgehakt en gekozen voor een haartransplantatie Istanbul. Er was ook iemand die zich tijdens onze vakantie was gaan realiseren dat hij de relatie met zijn vader wilde verbeteren. Het was mooi om te merken dat we dit soort gesprekken met elkaar konden voeren. Het heeft onze groep hechter gemaakt. Bovendien beviel het fietsen in de bergen ook erg goed. Dit jaar gaan we naar de Franse Alpen!